به نام خالق بی همتا              

فهم تفاوت میان واقعیت و دروغ مشکل است و شکل گیری این فهم به زمان نیاز دارد .دکتر ژان پیاژه درباره ی سن دروغ گویی چنین بیان کرده است :

کودکان تا حدود چهار سالگی بر اساس رضایت و خشنودی والدین شان رفتار می کنند . یعنی هر چیز که مامان یا بابارا ناراحت میکند  بد است و هر چیز که آنها را خوشحال کند خوب است دروغگویی از پنج یا شش سالگی به بعد شروع می شود و کودک از این سن می تواند مرز میان واقعیت و دروغ را تشخیص دهد و یاد میگیرد که دروغ ،دروغ است .در حدود 7 سالگی کودک نسبت به دروغ احساس بدی پیدا می کند و به مفاهیم کار بد ،مجازات ،و تنبیه  میرسد .او می ترسد که اگر دروغ بگوید و پدر و مادرش او را تنبیه نکنند خدا مجازاتش خواهد کرد .کودک در حدود 11و 12 سالگی به ارزیابی واقعیت می پردازد . در این سن او درک می کند که برای داشتن رابطه خوب با دیگران باید به آنها اعتماد کرد و لازمه ی اعتماد شنیدن راستی هاست .چرا که دروغ راه اعتماد را می بندد .البته در تمام این سنین نقش والدین و اطرافیان در شکل گیری شخصیت کودک مهم است و اگر والدین متوجه و آگاه نباشند و جزئی از شخصیت او می شود .

علل دروغگویی 

ترس از آبرو ،تنبیه و از دست دادن حیثیت ،به دست آوردن امتیاز نا روا ازدیگران ،بزرگ ،قوی و دانا جلوه دادن خود از مهمترین علل دروغگویی اند . 

بیشتر والدین به طرز نادرستی درباره ی اعمال کودک خود توضیح می خواهند و کودکان برای فرار از تنبیه به دروغ گفتن متوسل می شوند . 

همانند سازی کودک با والدین نیز مسئله ی قابل تاملی است ،وقتی پدر و مادر دروغ می گویند ،الگوی نا مناسبی در اختیار فرزند خود قرار می دهند . 

بی اعتنایی ،تمسخر ،تحقیر و سرزنش  از جانب دیگران نیز کودک را وادار به دفع این نقص و دروغ گفتن میکند تا این احساس را برطرف کند و به قولی خودی نشان دهد . 

داشتن توقع بیش از حد و سپردن مسئو لیت های سنگین که از توانایی کودک خارج است نیز کودک را وادار به دروغ گویی می کند . 

مثال 

یه روز از پسرم خواستم که اتاقش رو کاملا مرتب کنه بعد بیاد بیرون و مشغول بازی بشه (هر چند می دونستم برای اون کار سختی است ) بعد از نیم ساعت از اتاق اومد بیرون و گفت مامان !تنهایی تو اتاق حوصله ام سرمیره میشه مامانی(مادرم ) بیاد پیشم بشینه تا من کارم رو بکنم .مادرم ازخدا خواسته قبول کرد و رفت .بعد از یک ربع پسرم اومد و گفت :اتاق مرتب تحویل شما  من میرم بازی کنم .گفتم چه طوری با این سرعت جمع کردی ؟گفت : خوب ما اینیم دیگه !!!!!!!!!!!!! 

حتما میتونید حدس بزنید چی شده ؟مامانی با محبت بی دریغشون اتاق روجمع کردن . 

ومن به جای اینکه به پسرم بگم بیا با هم بریم تو جمع کردن اتاقت بهت کمک کنم و در حین کار به خودش بسپرم که بیشتر کارها رو انجام بده ناخواسته باعث شدم یه دروغ نه چندان کوچیک رو از پسرم بشنوم . 

درمان دروغگویی  

به جای جریمه کردن کودک ،رفتار درست و صداقت اونو تشویق کنید .بیان نکردن احساسات ،ترس از مجازات در صورت راستگویی ،دروغگویی ایجاد می کند .

بنا بر این به کودک اجازه دهید احساسات خود را صادقانه و بدون ترس بیان کند مثلاًاگر کودکتان یک لیوان را شکست ،مکالمه تان باید این گونه باشد (سبحان جان !میدونم تو لیوان رو شکستی اون مهم نیست  خوشحالم که دست و پات رو نبریده از این به بعد بیشتر دقت کن .)

چون اگر با عصبانیت بگویید :سبحان !تو لیوانو شکستی ؟بلا فاصله خواهد گفت :نه  

پس او را به دروغ گفتن وادار نکنید .با ید به کودک فهماند که مورد علاقه است تا برای جلب توجه دروغ نگوید .

نکته ی مهم دیگر اینکه به کودک خود قول ندهید و اگر قول می دهید حتماً به آن عمل کنید و دروغ گویی را به او یاد ندهید .